این بیماری در روی بسیاری از گیاهان خانواده شب بو (خاجیان) من جمله شاهی و ترب وکلم ومنداب و کیسه کشیش دیده شده است .

در ایران اولین بار توسط اسفندیاری در سال 1327از روی ترب گزارش شد.

عامل بیماری: عامل بیماری جنس از Albogoازخانواده Alboginaceae است.گونه Albogo candida معروفترین گونه مولد بیماری زنگ سفید خاجیان می باشد. اسپرانژیوفور این قارچ گرزی و کوتاه است که در روی ان اسپرانژیومها به صورت زنجیر تشکیل می شود. در بین دو اسپرانژیوم محفطه جداگر وجود دارد. این قارچ از رده اامیست است.

علائم بیماری: به صورت تاولهای بر جسته و سفید رنگی در زیر برگ وساقه و میوه واندام گل ظاهر می شود. از هر تاول گرد وسفید که همان اسپرانزیومهای قارچ هستند خارج می شود. علائم به صورت سیستمیک بروز می کند.الودگی سیستمیک باعث انحنا و پهن شدن ساقه و همچنین تبدیل اندامهای گل به کاسبرگ و عقیم شدن گلها می شود.

زیست شناسی: زمستانگذرانی این قارچ به صورت ااسپور در بقایای گیاهی الوده سپری می کند.دیواره ااسپور خاردار است و در حین تشکیل هسته ان چندین بار تقسیم می شود .از تندش ااسپور در بهار 40 تا 60زئوسپور در وزیکل تولید می شود.زئوسپورها بعد از مدت کوتاهی تاژک خود را از دست داده و تبدیل به کیست می شوند و بعد جوانه زده واز ان هیفی کوتاه به نام لوله زایا به وجود می اید. در شرایط مساعد جوی در سال میتواند چند بار تولید اسپور غیر جنسی کند .از تندش هر اسپور غیر جنسی حدود 4تا 12عدد زئوسپور تولید می شود .در اواخر فصل رشد در نسوج گیاهی گامتهای تر و ماده به مجمد می ایند که از امیزش ان ااسپور یا سلول تخم تشکیل می شود.

کنترل: این بیماری از نظر اقتصادی اهمیت چندانی ندارد بنابر این مبارزه شیمیایی مقرون به صرفه نیست و از بین بردن علف هرز و بقایای گیاهی الوده و رعایت تناوب زراعی در کنترل بیماری وتقلیل شدت بیماری موثر است.